Anger Management

•March 8, 2009 • Leave a Comment

Ben je boos
Pluk een roos
Zet’m op je hoed…

dan is het morgen weer goed.

woede

Dat zeiden ze vroeger altijd tegen je, toen je nog kind was
Met andere woorden: Get over yourself.
Zo gepiepeld voelde ik me dan. Wat heb je daar nou aan? dat lost het probleem toch niet op?

Nu pas realiseer ik me hoe dat altijd ging, pas nu ik de woede bij anderen zie. Hoe gefrustreerd ik kon zijn en hoe die woede eruit moest. Ik kon met een riem of plastic zak tegen de deur of het bed slaan, totdat ik me af begon te vragen wat ik nou eigenlijk aan het doen was. Dan was het voorbij, en de woede was uit mijn systeem. Maar ik maakte nooit wat stuk, dat ging in tegen wat ik wilde zijn. Ik ben niet destructief, maar constructief. Dat was toen al een heel bewuste keus. Continue reading ‘Anger Management’

Hard en Zielig

•March 5, 2009 • Leave a Comment

Grof geschud, moedertje natuur wat doe je toch?
Doch een hand, zo zacht, door dochterlief d’r haar
“Stil maar meisje rustig aan…”
Tot noch toe was het nooit zo geweest
Maar nu is elke gelaten traan…
er een teveel

Goed dan, compromis
Het is en blijft mijn aard
Het roer is om, het eind is zoek
Maar er zit schot in de zaak

Doe maar alsof je het beter hebt geleerd
Je hebt niks geleerd
Verstand kwijt, onzekerheid
Hou je vrienden heel dichtbij
En je vijanden noch dichter

Wat jammer dat ik het achterste van je tong al heb gezien
want meer heb je niet in huis

Wie een bedrieger probeert te bedriegen
houdt zichzelf voor de gek
Een oneindig spel met je ego…
Leuk? of vooral nutteloos?

Maar ik zal je wel beloven, als de tijd daar is
Gaan we het op mijn manier doen
of je daar nu zin in hebt of niet

Ik heb nergens zin in
Hard en Zielig
..|..

Fok Jou.

La carta bajo de manga

•February 3, 2009 • Leave a Comment

Iedereen draagt een kruis bij zich. Het mijne is vrij zwaar.
Wanneer je twee massief glazen objecten maar lang en hard genoeg tegen elkaar aan laat botsen zal er uiteindelijk toch echt een kapot gaan, hoe massief ook.

dance10

Het is makkelijk alles op te geven, ergens anders opnieuw te beginnen. Het is makkelijk weg te lopen, de wereld om je heen de schuld te geven. Het is makkelijk om verwoesting aan te richten en te zeggen, kijk zie je wel hoe rot het is, hier vecht ik tegen.
Moeilijker is het om hier te blijven, te accepteren hoe de wereld is en er zelf iets moois van te maken. Moeilijker is het om iets op te bouwen of om te gaan met reeds begane tegenslag. Ergens anders is het precies hetzelfde. Misschien heb je de kans je in een villa te huizen, kun je een beter betaalde baan krijgen of een andere vriendenkring. Maar als je je eigen visie niet veranderd zul je van je nieuwe leven precies hetzelfde maken als van het oude.
Ergens-ander-is-het-beter is niet goed genoeg voor mij. Wat is daar dan beter? Ergens-anders-is-het-beter loopt niet paralel met het doel dat ik probeer te bereiken, en is een manier om niet geconfronteerd te worden met je angsten.
Alles wat ik wil bevindt zich in een bewustzijn. Een bewustzijn dat ik kan verwerven en onder anderen kan creƫren, waar dan ook. IK heb een scheppende kracht en JIJ ook. Wat ik wil kan ik maken, hier of waar dan ook.

Je kunt de wereld niet verbeteren, niet alleen, dus ga dat niet proberen. Vecht er niet tegen. De wereld is zoals die is, dat is de realiteit. Vecht niet tegen de realiteit, accepteer hem. Accepteren is niet “niks doen en afwachten”. Accepteren is het ERKENNNEN van de werkelijkheid. Wat je vervolgens met die werkelijkheid doet is jou zaak.

Me boy la carta bajo de manga, de kaart in de mouw. Continue reading ‘La carta bajo de manga’